|
|||||||
|
|
|
|||||
|
|
|||||||
|
|
|
|
|
|
Resimleri büyük görmek için bir kere yıklayın
Alabalık dertlere deva,hastalara şifadır.Alabalık Kekipınar köyünün sembolüdür.Fakat alabalığı öyle bir hale getirdik ki ilaç için bile artık bulunamamaktadır.Bir insana,bir kırık çıkık ve sinir çekilmeleri için dertlere deva olan alabalığı malesefki şimdi hayal bile edemiyoruz.
Tabi sebepleri belli.O kadar düşmanca davranıyoruzki,alabalık çayı elimizden kan ağlıyor kan.Balığa gittiğimizde elimizden gelse ne kadar balık var ise hepsini tutacağız.Yarını hiç düşünmüyoruz.Kimseyede birşey diyemiyoruz.Çünkü bu çay ne kadar benimse,o kadar da senin kardeşim.Peki derdin ne kardeşim...Her memlekete gittiğinde bir sefer balık tutsan olmaz mı?(Olmaz hepsini tutacam.Senede bir sefer geliyorum.köye bir daha gelirmiyim gelmezmiyim.)Tamam kardeş hepsini tutta sana madalya taksınlar.1980 ‘li yıllarda köyümüzde 5-6 tane tor var idi.Şimdi nispetine her evde birer ikişer tane tor var.Bilmem kaç tane olta,zıpkın bunlarda yetmezmiş gibi;sanki Kekikpınar Köyünde deniz varmış gibi önüne gelen ağı alıp göllere sermeye başladılar.Kardeşim ağ atmak istiyosan denize git,sana engel olan mı var.Köye bu ağı getirip alıştıranlar inşallah o özledikleri alabalığı birdaha göremezler.(İçim yaniiiiiy sayın hemşerim).O kadar hunharca avlanıyoruz ki zaten göl sayısı Kekikpınarda 10’u geçmez.sıraya koymuşuz her akşam bir göle atıyoruz.Ağa düşen balıklarıda su iti gelip afiyetçe yiyor.Bizim ağada evde uyuyor.Sabah kalkıp gidiyor iki balık bile varsa şükür ediyor,seviniyor.Ama ne kadar zarar verdiğini kendisi bile bilmiyor.Biz neler gördük gardaş.Önceleri bir balığa gittiğimiz zaman konu komşu blalıktan doyardı.Ya şimdi kendin doyacağın kadar balık tutta göreyim.Öyle bir duruma geldik ki.Ya falanca yerde bir balık varmış.Utanılacak şey,çay aynı çay,köy aynı köy,insanlar ve düşünceler ayrı.Ben gurbetten on günlüğüne köyüme geldim.Her gün balığa gidecem,küçük büyük ne varsa hepsini tutacam.Tut kardeşim bi dahaki seneye tutarsın.Sana dar gelen bana da bol gelir zihniyeti malesef Kekikpınar’da alabalığı bitirdi.Eve yemeğe bir misafir çağırsan o misafir alabalık yiyeceğini adı gibi bilirdi.Ya şimdi hayal bile edemiyor.Ne demek istediğimi lütfen iyi anlayın.Gelin çok kıymetli hemşerilerim gelin bu işe bir son verelim.Balığa gitmeyin diyen yok.
Bir kere git;şu ağ işini lütfen bitiriki,başkasıda senden öğrenmesin.Su itinede kıyak yapmayın.Tabiatın bize o cömert davranışını sende o na göster.Çünkü çayda,köyde hepimizin.hepimiz sahip çıkalım.Hep aynı anlayışı paylaşalım ki geldiğimiz zaman çoluk çocukla balığa gittiğimiz zaman hiç olmazsa adam başına birer ikişer balık tutasın.Bu yazımı okuyan siz kıymetli hemşerilerim banamı söylüyor demesin.hepimize söylüyorum.Çünkü Kekikpınarı Kekikpınarlıların.Bunu korumak ve kollamakta ancak ki onlara düşer.Onun için hep beraber olalım.Bu hazineyi koruyalım.Çoluğa çocuğada anlatalimki çayın eski durumnu bilsinler.Bilsinlerde bilmeyenlere anlatsınlar.Allahtan ki 1999 da alabalık tesisi Kekikpınarında kuruldu,üreticiler acemi olduklarından dolayı balıklar hep çaya kaçtı.2000 in yazında millet çaydan bol bol çiftlik balığı tuttular,yediler.Bu sene üreticiler uyandı.Tesisin önüne tel elek yaptılar.Yani yine çaydan çiftlik balığı tutar yeriz diye ümitlenmeyin.Haaa dersinki parayla alıp yeriz.Aynı balıktan Ankara da ,İstanbul da satılıyor.Önemli olan çaydan tutup yemektir.Lütfen bu kardeşinizin ne demek istediğini iyi anlayın.Sayfamı okuyan tüm hemşerilerime saygı ve sevgiyle eğilir Kekikpınarı Köyünde buluşmak dileğiyle....
